Σημάδια.

Σημάδια έχει το σώμα μου πολλά,

Τα δικά μου είναι μηδαμινά,

Τα περισσότερα είναι νοητά,

Και τα υπόλοιπα είναι ψυχικά.

– Δου –

Οι άνθρωποι του σήμερα.

Οι άνθρωποι πια, την αγάπη δεν την αναζητάν,

Επικεντρώνονται στις οθόνες και στα φίλτρα, χωρίς να συζητάν,

Στο πηγάδι του φτηνού έρωτα ξανακοιτάν,

Μαραίνοντας όσους τρώνε πάστες και την αληθινή αγάπη ζητάν.

– Δου –

Ο κόσμος μας.

Καθώς μπαίνω στον κόσμο αυτόν,

Ο ρομαντισμός είναι απών,

Τα πρόσωπα είναι σωρηδόν,

Καλύτερα να καταφύγω στο παρελθόν.

– Δου –

Μοναχικά άψυχος.

Άψυχο το κορμί μου παραμένει σταθερό,

Εδώ που οι σκέψεις αγριεύουν στον κόσμο τον σκωταδερό,

Που οι ελπίδες ματώνουν στο βουνό το παγερό,

Εδώ που, η φωνή σου δημιουργεί ένα κόσμο βοερό.

– Δου –

Όταν έρθει η ώρα..

Για σένα θα τα έκανα όλα,

Όσο κι αν εσύ δεν το ξέρεις τώρα,

Και όταν θα έρθει η ώρα,

Από την ψυχή μου θα φύγει η μπόρα.

– Δου –

13-14/8

Σήμερα ταξιδεύεις βράδυ,

Μέχρι τώρα δεν έχεις κλείσει μάτι,

Κρυώνεις πολύ, αλλά εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι,

Μακάρι να μπορούσα να σου ήμουν πλάι.

– Δου –

Η παγωμένη λίμνη.

Η λίμνη βρισκόταν όμως ορεινά,

Ο πόνος και το αίμα χάθηκε στα σκοτεινά,

Το ίδιο και η αγάπη μου τώρα πια,

Δεν με θέλει κανείς τελικά.

Ο ματωμένος κύκλος. (3/3)

– Δου –

Τρεχούμενα ρυάκια.

Ο χρόνος περνά βιαστικά,

Όπως το αίμα στα ρυάκια κυλά,

Θέλοντας τη λίμνη να φτάσει σιωπηλά,

Πριν παγώσει και χαθεί παντοτινά.

Ο ματωμένος κύκλος. (2/3)

– Δου –

Τα ματωμένα όρη.

Όταν σε γνώρισα χάρηκα,

Όταν μου απάντησες μάτωσα,

Τόσο που κοκκίνισα πεδιάδες και βουνά,

Αναζητώντας αγάπη, που δεν μου έδωσες όταν τη χρειαζόμουν πραγματικά.

Ο ματωμένος κύκλος. (1/3)

– Δου –

Αυτά τα μάτια σου.

Όταν κλείνω τα μάτια μου,

Αντικρίζω τα δικά σου,

Όταν τα ξανά ανοίγω,

Σκουπίζω τα δάκρυά μου.

– Δου –